Könüllü...

Yəqin ki, bu söz bir çoxumuza heç də yad deyil. Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti, müəyyən axtarış bölmələri, platformaları, habelə gündəlik ictimai fəaliyyətdə də bu ifadə ilə rastaşırıq. Bəs, könüllü nə deməkdir? O, kimdir?

İzahlı lüğət deyir... 

Könüllü - birliyin qeyri-kommersiya və ya ictimai maraqlarını inkişaf etdirən və asudə vaxtında öz razılığı ilə iştirak edən şəxsdir.

Mən isə deyirəm...

Könüllü - bir iş uğrunda könlünü qoyan fədakardır. Hələ ki, o iş media işidirsə, bu, daha da çox könül və fədəkarlıq tələb edir.

Biz də media nümayəndəsi olaraq, könlümüzün sözünü dinləməyə qərar verdik və o, haraya sürdüsə, biz də oraya getdik. 

Beləcə, gəlib-çatdıq Medianın İnkişafı Agentliyinə...

Bəli, burada hər il 50-dən çox jurnalistika ixtisasında təhsil alan tələbələr media könüllüsü adını qazanmaq şansı əldə edir. Şans sözünü isə əbəs yerə demədim...

Sözün əsl mənasında, şans... Çünki bu könüllülər fəaliyyətləri müddətində peşəkar jurnalistlərlə görüşüb, onların təcrübələrindən faydalanmaqla yanaşı, yerli və beynəlxalq səviyyədə təşkil edilən tədbirlərə də çıxış imkanı əldə edirlər. Jurnalistikada təhsil alan tələbə üçün bundan artıq nə ola bilər ki?! Hələ birinci kurs tələbəsidirsə düşünə bilmirəm. Bu ifadəmi isə zəif mövqedən dəyərləndirmə kimi görməyin, bu yolda ilk addımlarını atan hər kəs üçün belə bir fəaliyyət yaradıcı və qiymətlidir.

Mən isə Jurnalistika fakültəsinin üçüncü kurs tələbəsi olaraq sözügedən Agentlikdə könüllü olaraq fəaliyyətə başladım. Əslində, qəbul üçün bir neçə dəfə cəhd göstərmişdim, lakin heç vaxt heç nə üçün gec deyil. Ona görə də, "Atalar üçdən deyib" düşüncəsi ilə ümidimi itirməyib, bu il qəbul şansı əldə etdim. Əvvəlki müddətdə müxtəlif platformalar və media orqanlarında Agentliyin rəsmi xəbərləri, habelə fəaliyyətləri ilə bağlı informasiyalar alırdım. 

Dolğunluq səviyyəsi də yetəri qədər idi. Lakin yenə də oraya məni çəkən qəribə bir qüvvə var idi. Bəlkə də bu, jurnalist marağı idi... 

Beləcə, o qüvvə məni məkana çatdırdı və komanda ilə ilk görüş baş tutdu. Tələbələrin hər birinin üzü gülür, gözləri parlayırdı. Bəlkə də, elə atmosferdən qaynaqlanırdı...

Bizə ilk gedəcəyimiz tədbir, görüşəcəyimiz jurnalist barədə məlumat verildi. Görüşdük və yenə də fərqləndik... 

Davamında, TDT, WUF13 və bu kimi bir sıra həm yerli, həm də xarici tədbirlərdə olduq. Bu müddət ərzində isə həm media nümayəndəsi, həm də media könüllüsü olaraq tədbirlərdə iştirak etməyim məni buraya çəkən o qüvvənin, sözün əsl mənasında, cavabını vermişdi. 

Təbii ki, belə bir zamanda hər dəfə öyrənir, öyrəndiklərimi tətbiq etməyə çalışırdım. Düşünürəm ki, fəaliyyət sahəsi və yaşından asılı olmayaraq insan hər yaşda öyrənir, hətta öyrənməlidir də... 

Lakin hər gözəlliyin bir sonu olduğu kimi bunun da bir sonu olmalı idi, elə də oldu.

İmtahanlar ərəfəsidir, çalışdığım media qurumuna gedirəm və xəbər aldım: "Əziz könüllülərimiz, gözlənilən an gəlib-çatdı. Artıq göstərdiyiniz səylərin nəticəsini alırsınız, sizi Agentlikdə gözləyirik!" 

Düzü, təəssüfləndim... Lakin hər son yeni bir başlanğıcdır.

Beləcə, gözlənilən o görüş gəlib-çatdı və biz görüşdük...

Qəribə idi, o gün hər kəsin üzü fərqli gülürdü. Təbii ki, ilk görüşdəkindən fərqlənirdi... O zaman anladım ki, auditoriyadakı hər kəslə eyni hissləri bölüşürük. Lakin Əhməd bəyin (Medianın İnkişafı Agentliyinin İcraçı direktoru Əhməd İsmayılov) yüksək yumor hissi simamızdakı ifadəni dəyişdi. Maraqlısı da budur ki, belə bir yumoru və pozitivliyi özü yaratdığı təqdirdə, təvazökarlıq edib "Bu komanda pozitivdir!" deyə xüsusi eyhamla söylədi. Görüş boyu hər birimizlə həmsöhbət olub təklif və düşüncələrimizi öyrənməyə çalışdı. Belə bir məqamda Natiq bəyin (Agentliyin icraçı direktorun müavini Natiq Məmmədov) klassik görüntüsü ilə vəhdət təşkil edən təmkini də diqqətimdən yayınmırdı. Diqqətdə isə tək olmadığımı Əhməd bəyin bu fikri ilə anladım: "Natiq bəy, çox klassik insandır, lakin unudulmayan da məhz klassiklərdir..." Beləcə, artıq görüşün sonuna yaxınlaşırdıq. Söylədi: "Kimin nə sözü var?" O an əlimi qaldırıb, çıxış üçün söz istədim. Dedi: "Buyur, elə hiss edirdim ki danışmaq istəyirsən". 

Kiçik bir təbəssümlə fikrimə başladım və eynilə yazıya aldığım təəssüratları çıxış zamanı söylədim. Lakin danışdığım əsnada dedi: "Yaxşı danışdın, bəs bunları qələmə almağı düşünürsən?". 

Fasilə vermədən, söylədim: "Əlbəttə ki... Mütləq, olacaq və bunu saytda yayımlayıb, sizə də göndərəcəm". 

O an üzündə xəfif bir təbəssüm göründü və hər şey artıq aydın idi. Bununla da, sertifikatların təqdimatı mərhələsi gəlib-çatdı. Çox keçmədən, bir-bir sertifikatlar hər birimizə təqdim edildi və yekun xatirə şəkli çəkildi. O an isə sadəcə düşündüm: 

"Yazımın şəkli artıq hazırdır...". 

Beləcə, bu yazı ərsəyə gəldi və biz artıq Medianın İnkişafı Agentliyinin məzunları olaraq sözügedən Agentlikdə fəaliyyətimizi davam etdirəcəyik. Elə bir az öncə qeyd etdiyim kimi: "Hər son bir başlanğıcdır...".

Aytac Kərimova | EDnews